niedobory

ajurwedyjska wiosna i zupa tom kha z warzyw i grzybów :)

Wiosna. Zakwitła i pozieleniała że hej! Poranki i noce jeszcze zimne, ale dnie ciepłe się zdarzają i słoneczne czasem. Cudnie.

No właśnie… ale nie dla wszystkich. W czasie takich – bądź co bądź – drastycznych zmian pogodowych, zmian pór roku z zimnej na ciepłą bardzo często czujemy się zmęczeni i zniechęceni. Mamy wrażenie, że nie nadążamy – mimo chęci najlepszych.

Teraz następuje czas kiedy nasz organizm pokazuje nam, z pewnym opóźnieniem, dokładnie to w jaki sposób w zimniejszych porach go traktowaliśmy. Teraz wychodzą wszystkie nasze grzeszki dietetyczne i skutki nawykowych zachowań. Teraz też najdotkliwiej czujemy niedobory i toksemię, które sobie fundowaliśmy w ostatnim roku. Tak karma. Dosłownie 🙂

Zaczyna się bardziej dynamiczna i intensywna pora roku, kończy statyczna i spokojna. Zmiany te wymagają zmiany diety, zmiany smaków i nawyków.

Pisałam już o tym tutaj:

wiosenna dieta czyli moje ślimaczki 🙂

I tutaj:

wiosenne menu czyli… lubimy sałatki!

Z punktu widzenia ajurwedy cechy wiosny to wilgoć, ciepło, łagodność i oleistość. Nadmiar dosha kapha rozpuszcza się i musi znaleźć ujście. Jeśli zaburzaliśmy tą dosha wcześniej – poczujemy to właśnie teraz. Wszystkie więc osoby z nadmiarem dosha kapha będą się teraz zaziębiać i pociągać nosem. Nadmiar tej dosha może też o tej porze roku powodować alergie i katary sienne. Nadmiar dosha kapha bowiem leży u podstaw alergii – także tych sezonowych.

Osoby typu pitta i vata znosić będą wiosnę znacznie lepiej jeśli nie są także zaburzone kapha.

Niezależnie od przejawiającej się w nas konstytucji wiosna to bardzo dobry czas na oczyszczanie lub posty. Powodują bowiem one oczyszczenie organizmu z nadmiaru kapha poprzez co zawsze zapobiegać alergią, zaziębieniom wszelakim oraz nadwadze. Tygodniowa dieta oczyszczająca w tym okresie spowoduje, że łatwiej nam będzie się przestawić. Polecam teraz wszelkie diety warzywne – z dużą podażą mikroelementów, witamin i antyoksydantów. Im bardziej gęsta odżywczo – tym lepiej.

To także świetny czas na picie świeżych soków warzywnych przed posiłkami. Soki warzywne pozbawione błonnika są łatwo wchłaniane i mogą w relatywnie krótkim okresie pokryć sporo niedoborów, które zafundowaliśmy sobie zimą. Koktajle warzywne dobre są również, niemniej obecność błonnika spowoduje pewne upośledzenie wchłaniania. Nie znaczy to, że błonnik jest zbędny – wręcz przeciwnie. Jednak w okresie kiedy chcemy szybko nadrobić niedobory, powinniśmy sięgać po sok, a błonnik spożywać w pewnym odstępie – najlepiej w warzywach liściastych z całym bogactwem chlorofilu.

Soki owocowe też są dobre choć stanowczo w mniejszych ilościach – ze względu choćby na ich wychładzające działanie. Z owoców najlepszy o tej porze roku jest sok jabłkowy.

Jeśli mamy łagodzić dosha powodującą alergie, zaziębienia i katary, w tym okresie trzeba by było szczególną uwagę zwrócić na smaki oraz potrawy pobudzające kapha. Niewskazane jest używać teraz smaków cierpkich, słodkich (pustych) i słonych. Niewskazane jest jeść na wiosnę potraw ciężkich i tłustych oraz smażonych. Niewskazane jest jeść i pić zimne (z lodówki) potrawy oraz napoje. Niewskazane jest jedzenie produktów mlecznych (wszelkich rodzajów) – szczególnie na śniadania.

Do picia polecam ciepłą (nie wrzącą) wodę z łyżką dobrej jakości, nieprzegotowanego miodu.

Jeśli mamy jednak za sobą oczyszczanie lub krótki post, a nasze samopoczucie nadal kuleje można sięgnąć po rasajana. W tym wypadku polecam najprostszą i wszystkim znaną – vatatapika. Ajurweda jako jedną z najbardziej podstawowych rasajana uznaje działanie powietrza i słońca właśnie. Kojarzycie sanatoryjne leżaczki, kocyki i słoneczko? To właśnie to 🙂

Nie trzeba od razu jechać do Ciechocinka – wystarczy wyjść na dwór kiedy świeci słońce, położyć się na leżaczku, okryć ciepłym kocykiem po szyję – jeśli dzionek jeszcze niezbyt letni jest i wystawić twarz do słońca. Do tego książka na przykład. Nie powinniśmy jednak spać na leżaczku owym ponieważ spanie w dzień aktywuje dosha kapha, a tego staramy się unikać. Spokój, słońce i powietrze zrobią swoje – zatrzymają, uspokoją, a jednocześnie w rezultacie – dostarczą energii.

Dziś zupa – świetna dla łagodzenia kapha. Zupa ta – tom kha – występuje w setkach odmian w Azji. Najbardziej lubię jej połączenie z grzybami lub pomidorami. Dziś te pierwsze 🙂

Składniki:

10 liści kafiru;

2 łodygi trawy cytrynowej lub 2 łyżki pasty z trawy cytrynowej;

2 cm kłącza imbiru (lub galangi);

1 limonka;

1 cebula;

1/2 pęczka kolendry (opcjonalnie);

1 ząbek czosnku;

1 papryczka chilli (ilość wg uznania);

2-3 grzyby shitake (suszone);

4-5 boczniaków (świeże);

1 łyżeczka przecieru pomidorowego;

garść liści szpinaku (lub kapusty chińskiej lub pak choi);

1/2 marchewki;

1/2 pietruszki;

1/2 szklanki gęstego mleka kokosowego;

2 łyżki shiro miso (lub sosu sojowego);

2 łyżki oleju sezamowego;

1 łyżeczka cukru trzcinowego;

Boczniaki kroimy w paski, cebulę w piórka. Marchew i pietruszkę kroimy w słupki. W plasterki kroimy papryczkę chilli, kolendrę, czosnek i imbir. Jeśli mamy łodygi trawy cytrynowej trzeba je zmiękczyć kilkoma uderzeniami i rozkroić wzdłuż aby puściły smak. Liście szpinaku kroimy w duże kawałki. W garnku rozgrzewamy olej sezamowy. Dorzucamy liście kafiru, cebulkę, grzyby, marchew, pietruszkę, imbir, chilli, czosnek, trawę cytrynową i smażymy mieszając 5 minut. Wszystko zalewamy 1 litrem wody i gotujemy 10 minut. Dodajemy liście szpinaku, mleko kokosowe, przecier pomidorowy i cukier trzcinowy. Gotujemy jeszcze 5-8 minut. Po zdjęciu z ognia dodajemy sok z limonki i miso. Jeśli użyliśmy trawy cytrynowej i liści kafiru wyławiamy je przed podaniem zupy. Posypujemy kolendrą.

Bardzo aromatyczna, a prosta zupa. Życzę smacznego 🙂

 

gęstość odżywcza czyli glazurowana brukselka z orzeszkami :)

IMGP4494

To co jemy często jest bardzo osobiste. Jedzenie to coś co łączy nas ze światem. Nie zawsze jednak uświadamiamy sobie wagę tego połączenia.

Nie zawsze też zdajemy sobie sprawę ze skutków naszych wyborów… Ja uważam, że wszystko jest ze sobą połączone i wszystko ma wpływ na wszystko. Z tego punktu widzenia to co jemy jest ważne.

Dziś dwa słowa czym ja kieruję się w moich codziennych wyborach – w mojej codziennej diecie.

Dla mnie nie są istotne kalorie. Rzadko zwracam uwagę na wartości kaloryczne poszczególnych produktów. I to bynajmniej nie dlatego, że nie dbam o zdrowie czy o figurę. Po prostu uważam, że kalorie nie są tak istotne. Istotne jest to z czego pochodzą i to warunkuję całą resztę. Pisałam o tym tutaj:

http://www.izaraczkowska.pl/po-ci-te-liczenie-kalorii/

Dla mnie podstawowym kryterium wyboru jest jakość jedzenia. Nie chodzi tu o cenę czy ekskluzywność, a o zawartość składników odżywczych.

Uważam iż wszelkie choroby i przyśpieszone starzenie są skutkiem niedoborów albo toksemii. Te właśnie ochrona przed nimi leży u podstaw moich wyborów.

Co do toksemii. Uważam że najwięcej toksyn wprowadzamy do organizmu z nieodpowiednim jedzeniem oraz kosmetykami, a także chemią domową lub chemią związaną z miejscami gdzie najczęściej przebywamy.

Używam w przeważającej większości ekologicznych kosmetyków oraz środków do prania i sprzątania. Jeśli chodzi o jedzenie naprawdę bardzo rzadko jadam rzeczy mocno przetworzone czy w jakiś sposób rafinowane. Nie kupuje prawie wcale żadnych kolorowych opakowań. Wszystkie posiłki przygotowuję sama bezpośrednio przed spożyciem. Nic gotowego nie leży „na jutro” w mojej lodówce. Kupuję większą część warzyw, owoców oraz zbóż i przypraw z upraw ekologicznych. Bardzo przemyślanie łącze pokarmy ponieważ ogrom toksemii w naszych organizmach bierze się ze złych połączeń pokarmowych.

Najważniejsze jednak, że codziennie dbam o odpowiednią gęstość odżywczą tego co jem. Termin ten stworzył dr Fuhrman i nazwał nim wartość odżywczą danego pokarmu przypadającą na daną jego ilość kaloryczną.

Nie chodzi tu o rodzaj substancji będących nośnikiem kalorii tzn. chwilowo zapominamy o węglowodanach, białkach czy tłuszczach. Chodzi o witaminy, minerały, mikro i makroelementy, enzymy, błonnik, antyoksydanty i inne temu podobne związki czynne występujące w wartościowym pożywieniu.

Na przykład na 1300 kalorie pochodzących z 0,5 kg steku ilość błonnika jest równa 0,8 grama. Na 100 kalorie pochodzących z 0,5 kg warzyw liściastych ilość błonnika jest równa 5 gram.

W 220 kaloriach pochodzących z 0,5 kilograma algi morskiej wakame ilość wapnia wynosi 6500 mg. W 600 kaloriach pochodzących z 0,5 kilograma piersi kurczaka ilość wapnia wynosi 55 mg.

W 135 kaloriach pochodzących z 0,5 kilograma marchwi ilość karotenu wynosi 140 000 jednostek (I.U.). W 230 kaloriach pochodzących z 0,5 kilograma brzoskwiń ilość karotenu wynosi 2000 jednostek (I.U.).

Zauważcie, że prawie nikt nie uwzględnia ich zawartości na swoich opakowaniach. Dlaczego tak się dzieje skoro są one nam niezbędne dla zdrowia?

Ano dlatego ponieważ wszelka przetworzona żywność oraz spora większość pokarmów odzwierzęcych nie zawiera ich prawie wcale. Jakby więc wyglądały te tabelki z samymi zerami? 😉

Z drugiej strony zauważcie jak wiele bardzo otyłych osób boryka się z niedoborami i spowodowanymi przez nie chorobami właśnie. Bo to nie kalorie są najważniejsze. To nie dokładnie wyliczona ilość białek w diecie daje zdrowie.

To dzięki antyoksydantom, mikroelementom i witaminom nie mamy niedoborów, a nie dzięki nadmiarowi kalorii. Jedząc w przeważającej ilości produkty gęste odżywczo nie mamy poczucia wiecznego głodu i wiecznych smaków. Możemy zaspokoić apetyt z łatwością i nie potrzeba nam do tego bomby kalorycznej w postaci posiłku złożonego z trzech dań z obowiązkowym deserem.

Mimo, że Fuhrman jako pierwszy opisał ten aspekt odżywiania (2003) nie do końca zgadzam się ze stwierdzeniem, że on jest jedynym autorem tego typu diety. Jako, że od kilkudziesięciu lat już interesuję się zdrowym odżywianiem oraz medycyną naturalną i praktykuje jogę – wiele lat temu wyczytałam podobne wnioski w książkach o medycynie wschodu. Okazuje się bowiem, że dieta polecana przez ajurwedę i jogę, dieta konieczna do rozwoju duchowego – tak zwana dieta sattwiczna jest o wiele starszym (oczywiście ciut uproszczonym) odpowiednikiem diety kierującej się najwyższą gęstością odżywczą. Według ajurwedy to dieta bardzo mocno odmładzająca i przedłużająca życie, a także pozwalająca dożyć późnej starości w pełni władz umysłowych i sił witalnych.

Pisałam o tym tutaj:

http://joga-gliwice.eu/2012/12/taka-karma-czyli-dieta-jogina/

Dziś lista produktów o największej gęstości odżywczej wg Fuhrmana. Ułożona od produktów najbardziej do mniej wartościowych. Produktów bez wartości nie zawiera. Produkty pokrewne mają zbliżoną skalę wartości. Czyli na przykład papryka pomarańczowa jest wprawdzie ciut niżej niż czerwona ale jednak blisko, kapusta zwykła jest niżej niż pekińska ale blisko etc.

 

  1. Warzywa zielone: nać gorczycy, nać rzepy, kapusta ozdobna, jarmuż, rukiew wodna,wodorosty, kapusta chińska (bok choy), szpinak, nać rzepy, kapusta pekińska, brukselka, boćwina, rukola, brokuł, sałata rzymska.
  2. Pozostałe warzywa: rzodkiewka, buraki, kiełki fasoli, czerwona papryka, , cykoria czerwona, rzepa, marchewka, kalafior, karczoch, pomidor, dynia.
  3. Owoce: truskawki, jeżyny, śliwki, maliny, czarne jagody, borówki, papaja, pomarańcze, mandarynki, melon, kiwi, arbuz.
  4. Rośliny strączkowe: soczewica fasola czerwona, fasola Jaś, fasola adzuki, fasola czarna, soja, groch, ciecierzyca.
  5. Orzechy i nasiona: pestki słonecznika, nasiona sezamu, siemię lniane, pestki dyni, pistacje, orzechy pecan, migdały, orzechy włoskie, orzechy laskowe, orzechy nerkowca.
  6. Ziarna pełne: owies, jęczmień, dziki ryż, brązowy ryż, pszenica, kukurydza, komosa ryżowa, proso.
  7. Nabiał: tofu, mleko bio, mleko sojowe, jogurt naturalny bio, mleko migdałowe, tempeh.

 

Różnica między produktami z punktu pierwszego, a produktami punktu siódmego jest ogromna – to kilkaset jednostek. Należy więc jeść jak najwięcej produktów z góry listy.

Jeśli chodzi o gęstość odżywczą mięsa to zawiera ono znikome ilości punktów i w skali od 1 do 1000 nie przekracza 40. Do tego należałoby spożywać mięso w postaci jak najmniej przetworzonej.

W następnym poście opiszę moją prywatną piramidę żywieniową.

Dziś danie o fajnej gęstości odżywczej – glazurowana brukselka.

Potrawa będzie wzmagać dosha vata i łagodzić pitta. Dla kapha proponuje dodać mniej syropu wtedy także będzie łagodząca.

 

Składniki:

 

1/2 kg brukselki;

1 cebula,

1 papryka czerwona,

1/2 szklanki orzeszków nerkowca;

3 łyżki oleju kokosowego;

3 łyżki syropu klonowego lub miodu;

2 łyżki mąki ryżowej;

1 łyżka sosu sojowego;

1 łyżka czarnej gorczycy;

1 łyżka musztardy Dijon;

woda;

Cebulkę i paprykę kroimy w kosteczkę. Brukselki jeśli są duże kroimy na pół a jeśli małe zostawiamy w całości. Olej kokosowy rozgrzewamy na patelni i wrzucamy cebulkę i gorczycę. Podsmażamy 5 minut do czasu aż cebulka nabierze złotego kolorku. Dorzucamy paprykę, orzeszki i brukselki. Mieszamy i podsmażamy około 5 minut. Dolewamy 1/3 szklankę wody i zakrywamy patelnie pokrywką. Dusimy warzywka około 8-10 minut. W miseczce mieszamy syrop, sos sojowy, musztardę i mąkę ryżową z 1/2 szklanki wody. Zalewamy uduszone warzywka powstałym sosem. Dusimy jeszcze 2-3 minutki mieszając aż sos zgęstnieje. Można jeść z ryżem lub chlebkiem ryżowym 🙂

 

 

 

 

 

zimno coraz zimniej czyli rozgrzewająca zupa krem z soczewicy z mlekiem kokosowym :)

IMGP9126

Dziś o zimnie. O wewnętrznym zimnie w ciele.

Skąd się ono w nas bierze?

Jest parę powodów.

Najczęściej spotykanym jest permanentny brak ruchu. Kiedy taki stan trwa miesiące (a często i lata) prowadzi do trudnych do usunięcia objawów zimna. Bardzo często jest to powód, dla którego ludzie starsi tak często narzekają na wyziębienie.

Następnym powodem występowania wewnętrznego zimna w ciele jest niedowaga. Osoby z gruntu szczupłe i kościste są tego częstym przykładem. W ajurwedzie mówi się o takich osobach jako o osobach konstytucji vata. W medycynie chińskiej są to osoby z przewagą elementu Yin.

Kolejnym powodem są wszelkie diety, zmiany odżywiania oraz odżywianie niezgodne z naszą fizjologia i podstawowymi potrzebami. Im mniej zrównoważone i przemyślane jest nasze odżywianie tym więcej zimna przynosić może. Pamiętajmy jednak, że każdy z nas jest inny i wyjątkowy. Nie każdy więc tak samo reagować będzie na dany pokarm. Tu potrzeba ciut samoobserwacji i ciągłego budowania samoświadomości. Bardzo często przejściowe objawy zimna występują u osób będących na dietach oczyszczających, wszelkich głodówkach oraz u osób zmieniających dietę z mięsnej na wegetariańską lub wegańską.

Zimno także może w nas powstać jako skutek niedoborów i to dotyczy wszystkich – także ludzi otyłych. Często zresztą nadwaga czy otyłość podobnie jak i zimno wewnętrzne oraz niedobory są ściśle połączone i wypływają ze złego odżywiania. Często ich przyczyną bywają nieprawidłowe połączenia żywieniowe, nadmierne objadanie się wychładzającymi pokarmami i jedzenie sporych ilości mocno przetworzonej i mocno oczyszczonej żywności.

Kolejnym powodem występowania zimna w ciele jest niedostosowanie ubioru do otoczenia lub nadmiernego wystawiania się na takowe.

Jakie najczęściej są jego objawy występowania zimna wewnętrznego?

Zacznę pod tego co najprostsze czyli od najczęściej występującego objawu: uczucia zimna. Głównie dotyczy ono rąk i nóg ze szczególnym naciskiem na dłonie i stopy. Może jednak objawiać się jako uczucie wychłodzenia całego ciała z dreszczami włącznie. Zazwyczaj osobom z objawami zimna w ciele towarzyszy niechęć do zima zewnętrznego i poszukiwanie ciepła. Osoby wychłodzone mają zazwyczaj blady kolor skóry (choć nie zawsze). Często też wydalają duże ilości moczu.

Kolejnym objawem nierozerwalnie związanym z zimnem jest sztywność. Sztywność ta może dotyczyć całego ciała lub jego części. Zawsze jednak powoduje, że osoby te mają dużą trudność z wszelkimi wygięciami w tył, otwieraniem klatki piersiowej, zbliżaniem łopatek, rozluźnieniem i opuszczaniem barków, prostowaniem nóg. Trudne też bywają dla nich skręty.

Zimno wpływa niekorzystnie na obszary, które są związane z elementem wody a więc nerkami, pęcherzem moczowym, kośćmi i włosami. Bardzo często osoby wychłodzone cierpią na dolegliwości z nimi związane. Częstym objawem wychłodzenie jest także bardzo sucha skóra i mała potliwość powysiłkowa. Osoby z nadmiarem zimna w ciele pocą się częściej ze strachu lub pod wpływem stresu. Częstym też objawem zimna może być pewna oziębłość seksualna.

Zimno objawia się także bardziej subtelnie. Osoby z jego elementami cechuje częste uczucie strachu, lęków wszelakich i wiecznie nawracających niepewności. To osoby mające trudność z wiarą w siebie i z samoakceptacją. Często to osoby źle o sobie myślące.

Często też objawem zimna wewnętrznego bywa sztywność w poglądach i nieumiejętność akceptacji zmian oraz większe lub mniejsze niedostosowanie do otoczenia.

Jak więc zaradzić stanom zimna?

Zacznę od tego, że odbudowanie wewnętrznego ciepła to długotrwały proces. Wiem bo sprawdziłam.

Przede wszystkim ważna jest przemyślana dieta. Posiłki nie mogą być z lodówki. Nie mogą też być niższe niż temperatura pokojowa lub bardzo gorące. Polubcie zupy – odpowiednio przygotowane świetnie wyganiają zimno z ciała. Osoby wychłodzone powinny spożywać tylko ciepłe napoje choćby lekko podgotowaną wodę. Do sałatek i surówek osoby wychłodzone powinny dodawać dobrej jakości oleje. Używamy rozgrzewających przypraw oraz rozgrzewających produktów.

Oto lista niektórych z rozgrzewających produktów:

Warzywa i owoce: pietruszka, kapusta włoska, słodkie odmiany ziemniaka, koper włoski, cebula, czosnek, por, szczypiorek, dojrzała dynia, wiśnie i daktyle.

Przyprawy i zioła: gorczyca, goździki, cynamon, rozmaryn, bazylia, imbir, kumin (kminek rzymski), kminek zwyczajny, anyż, pieprz, pieprz kajeński.

Zboża: orkisz i owies, odpowiednio spreparowany ryż, ziarno quinoa.

Orzechy i nasiona: słonecznik, orzechy włoskie, orzechy pini, sezam.

Rośliny strączkowe: soczewica, czarna fasola, fasola adzuki.

Drugim zaraz po diecie lekarstwem na zimno w ciele jest ruch. Najlepiej przemyślany.

To trudne zadanie ponieważ zimno niejako zamraża ciało. Najlepsze będą ćwiczenia jogi oraz niezbyt intensywny ale codzienny ruch na świeżym powietrzu: szybkie spacer i gimnastyka.

Wśród ćwiczeń jogi na pewno polecam powitania słońca, skłony do przody oraz pozycje stojące. Także pozycje balansów, wygięcia w tył i pozycje odwrócone ponieważ będą dobre dla osób z oznakami zimna. na bardziej subtelnym poziomie asany te budują także wiarę we własne siły i pewność siebie.

 

Dziś rozgrzewająca zupa z soczewicy z mlekiem kokosowym i stadem gorących przypraw. Z tą zupą zimno nie ma szans 🙂

Zupa rozgrzeje pozytywnie dosha vata i kapha. Przegrzanie to może zaburzyć dosha pitta.

Składniki:

2 szklanki ugotowanej czerwonej soczewicy;

1 puszka – 400 ml mleka kokosowego;

1 duża cebula;

1 czerwona papryka;

1 łyżeczka korzenia tartego imbiru;

3 szczypty sproszkowanego imbiru;

1 łyżeczka pasty curry (jak nie mamy może być curry w proszku lub garam masala);

3 szczypty pieprzu cayenne;

5-6 łyżek oleju kokosowego lub oliwy z oliwek;

sól i pieprz;

Cebulkę, paprykę i czosnek obieramy i drobno kroimy. Wlewamy do garnka oliwę i wrzucamy pokrojoną cebulę. Dusimy 5-8 minut mieszając dopóki nie nabierze lekkiego kolorku. Dodajemy pokrojony czosnek, paprykę i tarty korzeń imbiru ? smażymy około 5 minut. Dodajemy ugotowaną soczewicę i wszystko dokładnie mieszamy. Zalewamy to 400 ml wody i gotujemy pod przykryciem 5 minut. Dolewamy mleko kokosowe i dodajemy wszystkie pozostałe przyprawy. Doprowadzamy do wrzenia i bardzo dokładnie miksujemy blenderem. Zupę podajemy na ciepło posypaną prażonymi orzechami nerkowca. Cieplutkiego smacznego 🙂

 

 

 

 

 

 

 

 

bogata bida czyli sałatka ziemniaczana :)

IMGP8974

 

 

Bardzo często słyszy się, że będąc wegetarianinem czy weganinem nie dostarczamy organizmowi witaminy B12. To nie do końca jest prawda.

Uważam, że wiele naszych chorób lub poprzedzających je stanów jest skutkiem permanentnych niedoborów. Dotyczy to również niedoborów witamin z grupy B.

Pisząc o niedoborach nie mam tu na myśli stanu ludzi wygłodniałych, wychudzonych i żyjących na skraju ubóstwa. Tacy mają zupełnie inne choroby. Chodzi mi o niedobory będące skutkiem szelkich nadmiarów. Chodzi mi o osoby średnio i dobrze sytuowane. Ba! Często bogate, odżywiające się jedzeniem oferowanym przez supermarkety z towarami z całego globu i restauracje. Jedzeniem często drogim i zawsze wymyślnym. Długo przechowywanym, tygodniami przeworzonym i przetworzonym na sto kosmicznych sposobów. Jedzeniem nienaturalnym.

Nasz organizm nie jest w stanie czerpać z takiego jedzenie minerałów, mikro i makroelementów oraz witamin czy pierwiastków śladowych. Z takiego jedzenia czerpiemy tylko kalorie- niechybnie przekształcające się w tłuszczyk.  Żeby zaspokoić głód będący skutkiem zapotrzebowania organizmu na składniki odżywcze – jemy, jemy,jemy i rzadko mamy dość.

Niedoborów nie ubywa, a tłuszczyku z roku na rok przybywa.

Na swoje niedobory, na swoje choroby pracujemy latami. Nasz mądry organizm dążąc do równowagi jakoś to wszystko łapie i do kupy scala. Ale tylko do czasu. Po 35-45 roku życia zaczynają się drobne dolegliwości, niedogodności i wieczne zmęczenie. Organizm zaczyna zwalniać i ciężko już mu łatać dziury cierpliwie przez nas pogłębiane z każdym dniem.

Wtedy zaczynamy chorować.

Aby być zdrowym wystarczy zapewnić organizmowi to co konieczne w odpowiedniej ilości. Bez nadmiernego objadania się. Bez objadania się „na bogato”. Tu raczej umiar jest zaletą.

Niedobory często mają swoje źródła nie tylko w zbyt sytym i mocno przetworzonym jedzeniu ale także w źle rozumianym rozwoju rolnictwa czy warunków produkcji poszczególnych artykułów spożywczych.

Podobnie jest z niedoborem witaminy B12.

Nasze babki hodowały warzywa w glebie bogatej w naturalne składniki odżywcze, w glebie ekologicznej. Bogatej między innymi w witaminę B12. Większość dzisiejszych pól ma martwą glebę. Zabitą przez nieodpowiedni płodozmian, osłabioną przez sztuczne nawozy, pestycydy i herbicydy. Taka ziemia nie zapewni roślinom optymalnych warunków do zrównoważonego i pełnego wzrostu oraz nie pozwoli na wykształcenie się w nich wszystkich koniecznych składników odżywczych.

Nasze babki kisiły ogórki, jabłka czy kapustę domowym sposobem, nie tak idealnie sterylnym jak nowe procesy produkcyjne w zwyczaju mają. Przewrotnie, dzięki temu kiszonki te były bogate w kultury bakterii i innych drobnoustrojów, które namnażają się w fermentowanym pożywieniu. Zawierały dużo witaminy B12.

Nie koniecznie więc bogato to super dobrze.

Nie do końca jednak jest prawdą że będąc wegetarianami czy weganami jesteśmy bezradni i musimy suplementować się witaminą B12.

Możemy przecież kupować produkty ekologiczne. Sami kisić ogórki i kapustę na zimę. Możemy dodatkowo jeść algi: spirulinę i chlorellę bogate w wiele witamin. Zamiast zaś mąki czy śmietany do zagęszczania zup, sosów czy pasztetów możemy używać płatków drożdżowych także bogatych w witaminę B12. Do zup, past i sosów możemy dodawać pastę miso, która jest bogata w tę witaminę. Możemy jeść świeże kiełki warzyw.

Do tego możemy przecież spożywać niezwykle niewiele bogatej, rafinowanej i przetworzonej żywności. Taki umiar w odżywianiu pozwala organizmowi lepiej przyswajać wszelkie związki odżywcze.

Odżywiając się w ten sposób nie potrzebna jest suplementacja.

Dziś prosta sałatka ziemniaczana z kiszonym ogórkiem – własnej roboty 🙂

Sałatka ta będzie dobra dla dosha vata. Będzie jednak zaburzać energię kapha i pitta.

Składniki:

5 sporych ziemniaków;

1 słoik półlitrowy kiszonych ogórków;

1 cebula;

2-3 łodygi szczypiorku;

1-2 ząbki czosnku;

1 pęczek natki pietruszki;

3 łyżki musztardy (najlepsza jest Dijon);

7-8 łyżek oliwy z oliwek;

7-8 łyżek wody z ogórków;

sól i pieprz;

Ziemniaki gotujemy w mundurkach. Aby ziemniaki były smaczniejsze zawsze je wkładam do już gotującej się wody. Wtedy skrobia nie wypływa na zewnątrz i ziemniak jest bardziej soczysty. Cebulkę, szczypiorek i czosnek obieram i kroje bardzo drobniutko. Sole i odstawiam w misce aby puściły sok. Odsączone górki drobno kroje w kwadraciki. Ugotowane ziemniaki (w skórkach) drobno kroje na kostkę około 1 cm.

Ogórki i ziemniaczki już pokrojone wrzucam do miski z cebulką i czosnkiem. Drobno siekam natkę Pietruchy i dorzucam do pozostałych. Wszystko polewam wodą z ogórków. Do kubeczka wkładam musztardę i powoli dolewam oliwę cały czas mieszając aż do uzyskania kremowego i puszystego winegret.

Polewam sosem warzywka i dokładnie mieszam. Sałatka jest najlepsza lekko schłodzona w lodówce. Smacznego 🙂